Le Mont Ventoux
Auteur: Car-Dealertje
Op donderdagavond 8 juni om 20.00 ‘s avonds was het dan zo ver. Ik stapte in de bus richting Aubignan in Frankrijk. Een dorpje, gelegen tussen Orange en Carpentras. Er reden twee bussen, de eeste zou vertrekken uit Apeldoorn en de andere kwam uit Goor. De twee bussen stopten in Eindhoven, waar vandaan we gezamenlijk verder zouden reizen naar Frankrijk. Omdat er ‘s nachts gereden is heb ik weinig van de reis meegekregen.
‘s Morgens om 8 uur kwamen we aan in de buurt van Dijon, waar de Echte Bakkers uit Twente ons een ontbijt aanboden. Eerst met onze duffe gezichten maar even koffie halen bij “La Boutique” bij de parkeerplaats. Al snel werd duidelijk dat Frankrijk toch een ander kaliber bergen had dan ik gewend was (Ik ben nog nooit verder geweest dan Luxemburg). Enorme reuzen van bergen rezen uit de grond.
De tweede stop overdag was in de buurt van Lyon. Even rustig naar het toilet was onze gedachte, want in de bus is het ook niet wat, maar al snel kwamen we erachter dat de Fransen de nogal eigenaardige gewoonte hadden om geen wc-bril op de pot te hebben. Ik en mijn twee vrienden keken elkaar verward aan, waar twee seconden later in koor werd gesproken: “F*ck it, we moeten gewoon.”
De laatste stop overdag was in Aubignan, de plek van bestemming. Het was de bedoeling om rond half 5 ‘s middags daar aan te komen. gelukkig voor ons was het half 2 ‘s middags toen we aankwamen. Vanaf het vakantiepark kon je de Mont Ventoux zien liggen. Je hebt overal om je heen wel bergjes, maar toch is die kale berg een pukkel in het landschap, één met een gele kop.
Nadat we de bus zijn uitgestapt hadden we RTV Oost direct om ons heen hangen, gezellig die media om ons heen. Onze spullen uit de bus sjouwen waarna we richting een grote tent gingen wat werd omgedoopt tot het Join4Energy-huis. Hier konden we bier, cola, sinas, flessen water, rode wijn, witte wijn en rosé kopen voor maar 1 euro! Op het moment dat ik het bier in mijn handen kreeg moest ik erg denken aan mijn standplaats van Miniconomy: Kronenb(o)urg.
Die middag heb ik nog lekker bij het zwembad liggen zonnebaden. Het was buiten 32 graden, het zwembad was 21 graden, dus ijskoud voor ons gevoel. Terug bij het huisje zijn we door gegaan naar het avondeten in de tent, waarna de rest weer verder ging met bier drinken. Helaas voor mij had ik weer eens last van mijn maag.
Op dag twee ging om 7 uur ‘s morgens de wekker, omdat we om half 8 gingen eten. Om 10 uur was het zover en was de training om de spieren los te maken voor de volgende dag. Het was een leuke afstand van ruim 40 kilometer door de mooie Franse omgeving. Vrij snel werd duidelijk dat er geen associaler volk bestaat dan het Franse volk. Auto’s die bijna vol op ons in reden, luid (geïrriteerd) toeterend langs ons heen rede, of expres met je brommer zo ver naar links gaan dat je bijna frontaal op elkaar botstw of dat de sturen in elkaar kwamen te zitten was aan de orde van de dag.
Op dag drie was het dan zover. De Mont Ventoux beklimmen, een beklimming van 21,7 kilometer, constant omhoog. Het goede nieuws, om 5.45 uur ging de wekker (en dat voor ‘n zondag, voor het goede doel). Om 6.15 was het ontbijt, om 6.45 zaten we op de fiets richting Bédion, het stadje wat op ruim 20 kilometer lag van het park. Nog een keer maar even goed je benen los fietsen.
Toen was het moment aangekomen, het bord van 0 KM dat onderaan staat aan de berg. Veel publiek, het startschot werd gelost (geschreeuwd) waarna we begonnen met fietsen. De eeste 3 kilometer ging redelijk makkelijk, maar daar was het stijgingspercentage ook nog maar maximaal 2,7 procent.
De volgende 4 kilometer werd het al wat lastiger, een stijgingspercentage van gemiddeld 5 tot 6 procent. In het bos (na 7 kilometer) begon het echte werk, een stijgingspercentage van ruim 9 tot 10 % voor de komende 14 kilometer.
Nadat we de eerste post voorbij waren gekomen voor drinken had ik wel behoefte aan een energy-gel-stoot. Op dat ogenblik kwam Rob Harmeling (Ex-Prof) naast mij fietsen om even te vragen hoe het ging. Ik vertelde hem dat het wel redelijk ging. Ondertussen was ik aan het stoeien met het pakje, Rob kwam dichter bij me fietsen (steeds meer naar rechts), totdat ik met mijn voorwiel in de berm kwam. Ik erachteraan natuurlijk, lag ik daar. Snel weer opstaan, de energystoot naar binnen werken, een kwart liter water erachteraan en weer op de fiets.
Na een kilometer of 14 verlaat je het bos op de Mont Ventoux, waar het een kaal, maanachtig landschap wordt. Het uizicht is geweldig! Na 17 kilometer was de laatste post voor het drinken. Scherpe bocht naar links en de laatste kilometers begonnen! De top van de berg met de mooie mast erbovenop was ook duidelijk zichtbaar. Geen slecht weer, zoals veel deelnemers vorig jaar hebben meegemaakt.
De Mont Ventoux staat bekend om het onstuimige winderige weer aan de top. Het was dit jaar echter bijna windstil en ruim 30 graden en op een maanlandschap zonder bomen is dat behoorlijk zweten. Hierop besloot ik nog even een paar slokken te drinken, maar de mensen bij de laatste post hadden vele flessen niet goed dicht gedaan waardoor ik een halve liter water over mij heen kreeg. Na alle duivels uit de hel te hebben gevloekt pakte ik maar mijn tweede bidon.
Op de laatste 3 kilometer heb ik mijn fietsmaatje Vincent maar ingehaald, deze was het er niet mee eens en wilde de versnelling inzetten. Maar aangezien hij de eerste 17 kilometer al zoveel had gegeven ging dit hem niet lukken. De laatste kilometers. Ik had expres nog niet op de klok gekeken. Mijn verwachting zou zijn als 50ste ongeveer binnen te komen. Ik had sterk het vermoeden dat dit juist zou zijn, want onderweg ben ik door vele personen ingehaald van de stichting.
De laatste bocht, een haarspeldbocht, waarna je de leuke keuze hebt voor de linker- of rechterkant van het muurtje, een lastige keuze want je kunt de absolute top niet zien. Ik heb gekozen voor links, de juiste keuze. Met nog een persoon naast mij zetten we de eindsprint in, als een echte renner van de Tour de France bereik ik de eindstreep met twee handen in de lucht. Veel suporters die mee zijn gereisd klappen en juichen.
Snel komt de persoon naar mij toe van de registratie die boven zijn gekomen. Mijn officiële tijd; 1 uur en 54 minuten. Redelijk netjes, onder de twee uur. Maar wat mij nog niet was opgevallen was dat ik als vierde was boven gekomen. Na even twee minuten tot rust komen werd het duidelijk hoe prachtig het uitzicht is. Het was helder weer en dan kun je een behoorlijk eind kijken. In de verte waren nog meer bergen te zien, met sneeuw (Later bleken dit de Alpen te zijn).
De afdaling mocht ik niet maken, in verband met verzekering enzovoorts. Dus gezellig met het busje naar beneden. Beneden aangekomen was er nog een hele dag voor mij, mijn ogen vielen dicht dus ben ik in bed gaan liggen. Om 8 uur werd ik wakker, waardoor ik dus gelijk kon eten in de tent. We hebben gefeest tot 3 uur ‘s nachts, maar de volgende morgen ging de wekker wel weer om half 7 uit bed om om 8 uur in de bus richting Nederland te zitten!
Garfield wants to get married
Author: Garfield86
N.B.: The redaction is not responsible for any similarity with real life.
And the Nominees are…
Author: marcelbuter
The second ever, “Premium Member Awards” (PMA’s), are being held this round in the club MC Premium Members. These awards are a special thank you to the people who support Miniconomy financially round after round and make it so that we can all play this game round after round. The nominations for these awards took place last week, and this week exclusively in the TMC we will announce the nominations for each of the categories:
Most Valuable Organization
MC Recruitment
Assistance, Tips, and Tricks
The Miniconomist
Player Consult
Virtuan Trade Union
Most Valuable Assistant
Troel
Rednax
IkbenBen19
sugarfree
Rats!
dara
Likemyitem
thehopehitman2
Remcowouter
bisi
Friendliest Player
amini
Troel
bonanza
lindapinda86
Joep Eerlijk
Joerik
White Queen
iamthebest4
Craftsman
The Eye
Most Creative Player
White Queen
Rednax
The Imperialist
m1n1conomy
lindapinda86
Best Male Player
Podje
iamthebest4
Rednax
Goudie
riser
Best Female Player
Troel
dara
lindapinda86
Best Mayor
Bittersweet Ibisha
Craftsman
Frankeur
Jesper Andersson
Ronaldse
Samurai02
T-Bag
The Eye
vinny
witmoca
Best New Player
justinote
riser
Carlock
Best Trader
xtrabu77on
Podje
The Mega Handelaar
Katharos
xplay
Joerik
Joep Eerlijk
martijn5
riser
Best Politician
Bonanza
White Queen
m1n1conomy
Joep Eerlijk
riser
Gustav Andersson
beagollum
Most Valuable Cyberian
martijn5
Podje
Troel
bonanza
Pedro Alvarez
Rednax
Joep Eerlijk
Most Valuable Digitalian
beagollum
Neuroman
iamthebest4
sugarfree
letscall bever
The King 2
Chiara Alvarez
dara
Naamloze
Most Valuable Virtuan
Thehopehitman2
riser
White Queen
Rats!
Samurai02
Most Valuable Premium Member Round 82
sugarfree
justinote
riser
Troel
Rednax
iamthebest4
White Queen
Podje
Craftsman
bonanza
Good luck to all the nominees and don’t forget to vote in the club MC Premium Members.
Het verhaal over pompoentjes
Auteur: Gunnar Andersson
Er was eens lang, heel lang gleden een stad dat pompoen-stad noemde, natuurlijk, zoals je al kan raden, woonde er alleen maar pompoenen. Het was een rustige, fijne handelsstad tot ooit eens de verschrikkelijke “Ik-Wil-Alles”pompoen er in kwam wonen. Hij kocht alle pompoenenshopjes op tot er nog maar één overbleef, de pompoenshop van “eerlijke”pompoen. Die vond het niet kunnen dat die verschrikkelijke pompoen alles opkocht, en stapte naar het Parlement. Maar natuurlijk, zetelde daar alleen handlangers van de verschrikkelijke pompoen, Dus kreeg die eerlijke pompoen een idee: “Wat als ik nou eens die verschrikkelijke pompoen eens ging afknallen?” En natuurlijk kreeg de Verschrikkelijke pompoen het te horen en bedacht eveneens een plan: “Een paar kogeltjes en een bom of twee zal wel genoeg zijn zeker?” En de verschrikkelijke pompoen voerde zijn plan uit, En de arme pompoen ging sneller falliet dan Griekenland. Toen was heel pompoen-stad verloren en noemde de stad: Eigendom van Ik-Wil-Alles pompoen.
A nice day of MC
Author/Auteur: Torpedo 7
Getting rid of the Digitalian hunters and your competition isn’t so easy as you think.
De Zeediamant gaat onder
Auteur: The Imperialist
http://www.youtube.com/watch?v=MJ_QT4ymABU&feature=related
The Federal Glory, het grootste Cruiseschip in de federatie dat de kolonisten heen en weer brengt vanuit Rotterdam naar de Federatie. Het schip, dat in totaal 2 keer heen en weer vaart per handelsperiode had verschillende klasse’s. De D-classe was ingericht voor de Digitalianen. Gangen van rood fluweel met portretten van belangrijke koningen en senatoren. Grote ruime kamers die comfortabel en baroks ingericht zijn. Sprookachtige diners die wel per 10 personen 5 ruime tafels besloegen. Exotisch fruit, inheemse groenten, buitenlandse voortreffelijkheden kon je hier vinden. The V-Classe was ingericht volgens de virtuaanse mogelijkheden. Deze bevond zich ten midden van het schip en heel de romp van deze Classe was gelast en opgebouwd uit glas van wel 5m dik. Daar werden de luxe suite’s ingericht met Lets die alle kleuren aannamen die geprogrammeerd waren. Op de bodem van het schip waren er speciale baden ontworpen waardoor je als je zwom de zee precies onder je voeten zag. La Nouvelle Cuisine was het menu en verscheidene top disco’s waren aanwezig. Het grootste winkelcentrum in heel de Federatie werd daar ondergebracht met de naam: The Federal shopcentrum. De C-Classe was niet bekend en was door de Cyberische regering geheim gebleven. Toch zagen vele getuigen er Lidl, aldi, wibra en zeeman leveranciers komen. De Boot kreeg bij de kolonisten en de pers de bijnaam: Het peperdure diamantje op de zee. Na vele keren varen begon The Federal Glory veel te veel te kosten aangezien er veel materiaal versleten was geworden. Zo bv de zeer kostelijke verbindingswegen tussen verscheidene apparatuur dat onafhankelijk zou moeten werken, dat werd afhankelijk van elkaar. Het glas werd soms vervangen maar was niet meer puur zodat het de drukweerstand verlaagde. Het werd vermengd met doorzichtige plastic. Dat allemaal zou het einde vormen van The Federal Glory en de vele reizigers…
“Komop Daralief! Al een geluk dat je hier bent. Die Nederlandse pers wil hier van alles weten over ons maar ik vertik het.” Zei neuroman tegen zijn geliefde Dara. “Heb je de tickets poepie?” Vroeg dara met haar puppy ogen. Aan de kade lag het glorieuze schip: The Federal Glory. “Dit Cruiseschip is het tweede grootste schip ten alle zeeën en het grootste in de Federatie. En wij gaan er speciaal op. We hebben de luxe suite’s in The D-Classe. Schat, spreek jij iemand aan voor de valiezen? Oh nee, laat maar de verantwoordelijke is hier” Zei neuroman tegen Dara terwijl een bediende langs liep. Verscheide mensen namen al afscheid. “Bediende! Kom even hier. Deze valiezen hier op deze kar moeten naar CD 562. Hier 20ISH” Zei Neuroman terwijl de bediende zich al haastte om die 20ISH te verdienen. Hij stapelde de valiezen beter op en glimlachte vriendelijk maar dromerig naar Dara. “Hey, niet naar mijn vrouw kijken! Wat heb je nou met die gast?” zei hij nors tegen de bediende die zich in het publiek verdween met de valiezen. TEEEUUUUT! Het cruiseschip begon te leven. “Dara, jij hebt de tickets. Schud nou even rap die pers af wil je, poepie?” Zei hij gehaast terwijl hij wandelde naar de check in. Dara volgde hem op een drafje terwijl de pers afdruipte. TEEEUUUT! Verscheidene mensen stapten nog gehaast van hun geliefden weg om in te checken. Neuroman bereikte de ingang en sleurde dara mee naar binnen. “Meneer! Meneer! Je tickets!” riep de kaartjesman tegen neuroman die haast had. Dara kwam juist binnen. “Hier, ik heb ze.” Zei dara terwijl ze de tickets overhandigde. “Welkom bij The Federal Glory. D-Classe is daar heen.” Zei hij tegen Dara. Neuroman sloeg de gouden deur binnen en kwam in een ruimte terecht waar een enorme koepel was. Dara huppelde binnen en stond stil van verbazing. De koepel was gigantisch en grotendeels bedekt met rechthoeken goud. Het licht kwam door de ramen heen en heel de ruimte werd verlicht. “Sir, Welkom op The Federal Glory. Ik zal u begeleiden door dit schip.” Zei een matroos. Hij had een zwart pak aan met een pet. Klassieke muziek speelde op de achtergrond. “Wel, uitstekend. Wat is dit dan. Het is prachtig!” zei neuroman verwonderd. “Dit is de D-centrale. Vanuit hier kun je naar alle D-Classe mogelijkheden. Als we deze trappen afgaan komen we bij de liftenhal. Daar kun je mee naar alle Kajuitendekken van D-Classe. Daar bij die gang kun je naar de sport gelegenheden. Het D-pool is daar, de fitniss enzo. De andere gang is naar buiten, en passeerd je ook de bioscoop, opera en muziekacademie. Je kunt ook via de kajuitengangen naar buiten gaan Sir.” Zei de matroos. “Waar wilt u naar toe?” vroeg hij. Alle twee waren nog lichtjes verbaasd van alles wat hij zei. “Euh… misschien moeten we eerst onze kajuit inrichten?” vroeg Dara. De Matroos knikte en keek naar neuroman. “Akkoord!” zei deze en de matroos vertrok richting de liftenhal. “Daar op de balkonnen zijn er de halfeesten. Deze zijn bedoeld voor alle Digitaliaanse politiekers. Daar zal de Koning binnenkort zijn. Spijtig dat hij zich anoniem houd. De Koepel is van puur goud alleen de spiralen daar die het ondersteunen zijn van marmer.” Legde de matroos uit. Ze wandelden de trappen af en kwamen in de liftenhal. “Dit is puur uit marmer, net zoals de vloer in de D-Centrale.” Legde de matroos uit toen ze helemaal de trappen af waren gestapt. De Liften gang was helemaal in barok en marmer gebouwd. Een gigantische luster kwam uit het plafond. De achtermuur was vol met balkonnen en stond in verbinding met de D-Centrale. Een gigantisch affiche was op de muur bevestigd met Wouter erop die als een dictator toekeek. “We hebben 7 verdiepingen met D-suite’s. verdieping 5 is uitgerust met terassen. Ik zal u begeleiden naar U kamer. “ zei de matroos terwijl dara en neuroman toekeken naar de omgeving. Ze liepen naar de lift. Deze ging open. Een kleine luster ging er op. Warm licht verspreide zich over de matige lift. Ze stonden er allemaal in met een meneer met een bolhoed. Hij had een streng gezicht. Ze spraken elkaar niet aan. “The Federal Glory is het grootste schip in heel de federatie en telt wel 2798 plaatsen. The D-Classe neemt daarvan 620 plaatsen in. Ow we zijn er.” Vertelde hij hun. Ze stapte uit in een ruime gang waar verscheidene portretten waren van de federals, koning en senatoren. “Het plafond is van bruin fluweel met echt bladgouden bloemafbeeldingen. De Muren zijn met eikenhout bekleed uit Straatsburg. De lampen zijn van witgoud.” Zei de matroos. Dara en neuroman zagen het allemaal toe. De gangen waren zeer ruim en hier en daar stond een tafeltje met een lamp waar je kon zitten in een barokse zetel. De Muziek van in de liftenhal speelden hier ook. “Hier is jullie kamer. Geniet van jullie vakantie hier, en succes in de Federatie.” Zei hij terwijl hij de zware eikendeur opendeed. Hij gaf de sleutel aan neuroman en vertrok. “Wow, onze valiezen zijn er al.” Zei neuroman. Terwijl hij dat zei begon de boot te trillen. De motoren waren ingang gestoken en trilde heel hard. De Lusters in hun suite begonnen zwaar te trillen. Dan verminderde het. “We vertrekken neurie!” riep dara uit vreugde. Ze richten hun mooie kamer in. Ze hadden een bubbelbad en gordijnen van rood fluweel. “Waarom wou je niet als koning op dit schip? Ik bedoel, het zou nog mooier zijn geweest.” Zei dara terwijl ze de koffers in een kast legde. “Ik wil eens onder het volk zijn, zoals vroeger. En ook eens lekker onder ons tweetjes is dat niet leuk?” zei hij terug. “Euh… natuurlijk schat.” Zei ze al glimlachend. Neuroman ging naar het toilet en dara klasseerde de kledij nog rap. De boot was de haven al uit. Och, die feesten van vroeger. Dara hield er niet van. Drinken, kloppen en braken. De huidige feesten waren deftig en mooi ingericht. “Neurie, gaan we eens naar het dek? Ik heb wel eens zin om de zee te zien. Daarna kunnen we gaan eten en klaar maken voor het feestje in The V-Classe. Ik zou er graag naar toe gaan. Het is wat modern en degelijk. Er komen goede groepen!” riep ze naar de badkamer. “Is goed! Leg je mijn vest klaar?” riep neuroman vanuit de badkamer. “Jajaja ik ben je slaafje niet”.
Het dek was overdekt en hier en daar waren banken. Dara wou gaan zitten dus ging haar echtgenoot mee. De zeebries speelde met hun haren en ze voelden zich top. “Ah, dit is pas zee.” Zei neuroman terwijl hij dip ademende. Ze genoten een uur van de rust. Verscheiden spelende kinderen waren langs geweest maar durfden niet meer sinds neuroman zijn uitspattingen. “Die rotkinders toch.” Zei hij nors. Dara las nog een boek en neuroman viel in slaap. “Neurie, wakker worden. Ik heb honger.” Zei Dara. “Euh… ow waarom moet ik altijd kwijlen tijdens het slapen? Heel mijn vest vol.” Zei hij klagend. “Doe je mond dan toe he!” zei Dara al plagend. “Neuro, kwijlking!” “Ssst! Niemand hoort dat te weten!!!” zei hij beschaamd. Ze stonden recht en begaven zich naar de D-Centrale. Ze kwamen een zekere ached tegen die hun verzekerde dat het schip opgeblazen ging worden. De federals zochten hem, later gezien. Ze kwamen aan en namen de trap naar “dinerruimte”. Ze kwamen in een lunch brasserie. “Wilt u mij volgen?” zei een bediende. Neuroman knikte. Samen volgden ze de bediende door het drukke restaurant. Lekker eten zagen ze passeren en een piano speelde vanachter in de zaal. Meerdere zuilen waren hier en ook een paar lusters sierde het tafereel. “Hier is jullie tafel. Ik zal zo komen met de menu’s.” zei de bediende en hij liet hun zitten. “Ik moet even rap naar toilet neurie!” ze stond op en ging richting de wc’s. De tafel daarnaast bestond uit officieren en staatsbetrokkenen. De Kapitein en zijn 1ste officier waren ook aanwezig. Hij hoorde flarden van het gesprek. “Ik heb het al gezegt! Die Besturings systemen moeten onafhankelijk werken. Wat we gemerkt hebben is dat een draad is gesmolten omdat die te dun was! Nu is onze radar uitgeschakeld en kunnen we naderde objecten niet ontwijken! Ondertussen moet ik met volle snelheid met jullie drijvendsalon veilig in Eurodam geraken. Jullie zijn zot. De roeiboten zijn niet voltallig en de ramen benedendeks kunnen de druk niet aan als we al even een meter meer diepgang maken. Jullie zijn zot, en ik als kapitein ga staken tegen deze onzin…” hoorde hij een zware strenge stem zeggen. Hij keek om en zag een kapiteinsuniform met een epiek met een gouden anker. De federals waren ook aanwezig. Neuroman maakte zich ongerust. Het schip was niet veilig, volgens de kapitein. Maar de federals hadden alles zelf ontworpen. Er zouden geen problemen zijn. Dacht hij bij zichzelf. Hij luisterde nog scherper. “Nogmaals, we halen het en dan zullen we wel wat fiksen hoor. Maar als je staakt ben je je sjob kwijt. Daarbij het geld groeit niet op onze rug. We zinken toch niet, want de antiwaterdeuren benedendeks kunnen het water stoppen en…” zei een hogere stem terwijl een andere stem inviel. “Dat is niet waar! De radar stond in verbinding met deze deuren en kunnen dus zo niet ingeschakeld worden. Dit kunnen we nu direct oplossen maar niet alle deuren zijn gerepareerd weliswaar. “ Zei de zware stem. “Och man ik ben je beu. Ga een ander leven verzieken met je gezaag. Investeer dan zelf he…” Ze de hoge stem weer maar ondertussen werd de aandacht onderbroken door dara die terug kwam. “Ik zou graag een biefstukje willen” zei ze direct toen ze zag dat de bediende er was. “Genoteerd, en voor meneer?” Neuroman was nog verbaasd van wat hij hoorde en zei “Een spaghetti a.u.b.” “En als drank?” vroeg de bediende tegen dara en neuroman. De Bediende glimlachte maar de glimlach verdween toen hij de kapitein ruzie zag maken. Hij werd zenuwachtig. “Hmm, een cola light alstublieft. En voor men schatje hier een pint.” Zei dara. Hij noteerde alles en wou rap weggaan maar neuroman hield hem tegen. Psss. “Kom eens hier. Ik weet waar over gaat. Ben je nerveus omdat we gaan crashen ofzo?” fluisterde hij tegen de bediende. “We zijn vandaag op de hoogte gebracht dat er een tyfoon door de zee raast richting ons. Alles zal crashen zeggen ze hier. De systemen zijn op niks voorbereid en…” stamelde hij terwijl neuroman hem onderbreekt. “Je zegt niks tegen mijn vrouw, begrepen?!?” zei hij streng. “natuurlijk sir.” En de bediende wandelde gestrest weg. Even later kwam hij weer terug met het eten. Hij verdween even rap zoals hij kwam. “Smaakt het?” vroeg neuroman. “Wat denk je? Hapje?” zei dara verliefd terug. Ze flirten nog een hele tijd en rekende af.
“Kom schat! Omkleden!” riep dara terwijl ze haar rokje aandeed en een staart legde. “Owjeee! Lekker rocken schat!” Neuroman was minder blij. Hij werd meegesleurd door dara naar The V-classe. De Engelstalige dus. Verscheidene muzikale talenten zouden er aanwezig onder de Virtuaanse kolonisten. Ze renden de gangen door en kwamen in de lift. “D-central” zei dara. Het was haar avond. Ze kusten volop neuroman die er ook van genoot. Ze renden al lachend naar de V-Classe omdat de liftbeheerder boos achter hun aanging. Ze renden een plant omver en een federal die boos hun uitschold. De Liftbeheerder struikelde over dezelfde plant en viel pardoes over de federal heen die het helemaal kreeg. Ze lachten zich rot en renden verder. Ze hoorden Danny and the juniors spelen. “Komop! Geen tijd om te drinken. Dansen Kingboy!’ ze sleurde hem steenvast mee naar de dansvloer. Ze danste de rockdans. Neuroman voelde ze top. Ze gingen heftig. Ze botsten tegen iemand op en die lachte hun uit. “Rot op cut wijf! Met je lelijke kledij.” Het was een marginale virtuaan die woedend Nederlands sprak. “Rotte margi! Maak dat je wegkomt met je virtismoel!” riep Neuroman terug. “Je wijf stinkt punt uit. En we hebben het hier met digi’s te maken. Die vuile schoften hebben zelf mijn hond verkracht in den oorlog! Soort zoekt soort…” Maar ondertussen was Neuroman al in gevecht met de marginale. “Neuroman nee! En je hebt nog niet eens gedronken! Riep dara. De Marginale werd afgemot maar ze gaf zeker niet op. Ze had een bloedende wang en ging zelf in aanval. Een gigantische maagstoot en Neuroman pufte zich dood op de grond. Ze stampte hem nog goed op het gezicht en viel nadien zelf flauw. De Federale wacht was terplekke gekomen en arresteerden de beide vechtersbazen. “En mijn man? Wat gebeurd er met hem?” vroeg dara al wenend. “Die word even vast gehouden zodat dit feest kan door gaan. Ze weende.
“Komop Kingboy! Dansen met die voeten!” schreeuwde iemand uit het plubiek. Neuroman danste in de gevangenis met de Cyberiërs. Het waren ook vechtersbazen en hij danste met de marginale terwijl sommige de muziek maakten. Hij raakte bezweet en dronk nog een pint die hij voorgeschoteld kreeg van de plaatselijke bar. “Ons eigen party!” “Frieten genoeg!” Hij danste maar. Bier werd gegooit richting zijn hoofd. Het raakte hem en hij was helemaal nat. Hij wisselde rap van een danspartner die in een hoekje zat. Komop, beetje dansen he! Zei hij tegen haar. Hij stond zo weer op het podium en het meisje ging onder luid gejuich naar het podium via een trapje. “BIER! FRIET! En kingboy heeft gene grote piet!” Whahaha, heel de zaal zat in het lachen. Neuroman pufte en greep haar hand. Andere mensen waren ook opgeklommen. Hij tapdansde rap met zijn voeten op het tempo terwijl het meisje hem prompt kuste. Gejuicht steeg op. Hij amuseerde zich rot. “Hey, kingboy doe dat ook eens bij mij!” riep een bebaarde vent vanuit zijn frietkot. Sommige waren in slaag geraakt en begon elkaar af te motten. Hij danste zijn voeten leeg en voelden zich dronken. Hij danste maar door en door. Het bier vloeide bij de bar en verscheidene meisje zaten te strippen ergens in een hoek waar oude venten zaten. De sfeer was marginaal en er werd al veel geklopt. Er werd gewed en gepokerd. Neuroman danste maar door. Het meisje had een mooi lach. Ze had bruinhaar dat mooi wapperde terwijl hij danste. Hij was weer puber dat flirte. Hij was zo dronken als iets aan het worden. De muziek verstevigde alleen maar. De Cyberische vlag werd ondergekost terwijl men er dan direct op zat te worstelen. Hij danste nog voort en viel in een plas braaksel. “Schat? Wat drinken?” vroeg hij terwijl het meisje naast hem viel. “Jaa!” ze kreeg een blikje toegesmeten dat ze leegdronk. Ze stronkelde samen door het plubiek naar een kotje waar hun nacht eindigden in een soort bed. Hij was stomdronken streelden haar haar. “Ik neem je mee naar een stoommachine, een stoommachine…” zei neuroman terwijl hij haar hoofd in zijn kruis duwde. Hij viel in een gat van bier…
“OPSTAAN! REDDINGSVESTEN AAN EN ZICH BEGEVEN NAAR JULLIE KAJUITEN!” riep een stem die de deur opendeed. “Heu… wat een koppijn… wat doe jij hier in hemelsnaam aan mijn kruis! Au… mijn hoofd. Kom weg jij…” zei neuroman halfwakker. Hij ging naar de zaal waar iedereen een reddingsvest aan deed. Hij zag er liggen op een grote hoop. “Wat zei die vent?” vroeg hij. “We moeten naar boven. Naar de kajuiten.” In de verte klonk er een alarm en de boot helde een beetje schuin. Oh nee! Het was toch niet gebeurd wat hij dacht dat gebeurd was!
“Is iedere officier hier aanwezig?” vroeg de kapitein. Hij stond recht en de rest zat langs een tafel waar de federals, bemanning, en politiekers zaten. “Iedereen is vertegenwoordigt.” Zeidende federals die zich ergerde. “Deze nacht om 3:48 heeft een vloedgolfje ons bereikt dat we niet konden lokaliseren dankzij ons defect materiaal. De Neus van de boot maakte wel 4 meter meer diepgang en daardoor zijn verscheidene glazen gebroken die de romp beklede. Water bereikte deze verdiepingen en is hier en hier kunnen stoppen door poorten die wel nog werkte. Aan de andere zijde is alleen deze verdieping aan het onderlopen en is volledig geïsoleerd. Het water breidt zich aan de andere kant snel voorruit. Deze zal zich via deze kajuiten zich verspreiden naar D-Classe. Eens die classe bereikt is het schip zo schuin dat de diepgang aan de andere kant te hoog is en alle glazen breken zodat de zinktijd verkort word. Alles loopt onder en we zinken uiteindelijk over een 1 uur. Misschien zelf 1.30u. Het hangt van de stituatie af. Voor de rest zitten we dicht bij de federatie en in federale wateren waar sinds The Eastern War geen enkel buitenlands schip mag komen. En vanuit de federatie moeten we ook geen hulp verwachten. Daar is namelijk geen kat en alleen een spuwende vulkaan.” Zei de kapitein angstig. Een stilte golfde over het gezelschap. “The Federal Glory gaat zinken?” vroeg wouter verbaasd. Hij dacht dat de kapitein weer ging zeuren om materiaal dat niet in orde was. Maar dit? “Jazeker, je drijvend salon zal nu een boot op de bodem worden.” Zei de kapitein nietig. “Evacuatie plan B volgens de Europese normen! Iedereen positie innemen en federals, ik verschaft jullie jullie eigen boot. Namelijk dat klein rubberbootje benedendeks.” Hij stapte de vergaderruimte uit en zijn 1ste en 2de officier wandelde mee. “Kapitein, er zijn te weinig boten. En wij?” vroeg er een terwijl ze de bioscoop passeerde. “Informeer al het personeel in maar niet de passagiers. Laat de gevangenen vrij en laat ieder uitrusten met een reddingsvest. Zet de pompen in zone A en B aan en ook op Dek H.” zei hij wijs. “Ja Sir.” Zeiden beiden en ze gingen elk hun weg uit. De Kapitein stapte zijn hut binnen en pleegde zelfmoord
“Mijnheer, waarom helt het schip zo? En de motoren zijn stilgevallen. Hoe komt dat?” Vroeg dara angstig naar een nerveuze matroos. “Doe je reddingsvest aan mevrouw en begeef u naar de reddingsloepen. Wees kalm, en kleed je warm. Doe geen bagage mee.” Zei hij snel terwijl hij als snel doorwandelde. Dara was verbaasd. Dit? En neuroman, waar blijf hij toch. Verscheidene mensen liepen angstig naar boven met natte voeten. Ze ging terug naar binnen en nam twee truien. Ze kleedde zich warm aan en nam nog rap het geld uit haar kluis. Dat was veilig dacht ze. Ze nam ook twee blikjes eten mee. Voor de zekerheid. “Mevrouw, hebt u u reddingsvest aan? U moet zich begeven naar de roeiboten.” Zei een bediende die rap binnenkwam met een reddingsvest aan zijn arm. Hij gaf ze aan haar en zei: “Ik zeg je dit, er zijn niet genoeg boten dus maak dat je daar bent voor het ze op zijn. De boot zinkt.” Hij stapte rap weer weg. Wat? Zinken? Op dat moment was er een luid gekraak en klonk er geluid van beneden af. Ik moet hier weg. Ze nam alles mee wat ze had klaar gelegd en stormde de gang op. Ze keek links en rechts. Aan de rechtse kant kwam water haar kant op. Het stroomde zachtjes maar het stroomde! Ik moet hier weg dacht ze bij haar zelf. En waar is neuroman? KRRREEEUTKKSKKT. Het is hier eng! Een licht viel uit. Ze rende de trap op. Een federal keek haar toe vanuit zijn potret. Het portret viel omdat het schip zo begon te hellen. Ze rende en rende. Ze kwam eindelijk op het dek. Er heerste paniek. De roeiboten werden gekoppeld aan de lijnen en de mensen drongen naar voren. “Aaah” een vrouw viel met een gil in het water. “Stilte! Stilte!” De mensen bleven maar roepen. De Wachtmeester kreeg het en schoot drie keer. De Menigte zweeg. “Ik wil eerst D en V-classe. Deze komen naar voren en tonen hun ticket. Jullie worden verscheept, en de rest blijft hier. Geen paniek het is een oefening.” Zei de wachtmeester. PFIIIEEET. Een witte vuurpijl schoot omhoog. “Wees kalm, dit is entertainment. Zie je? Vuurwerk! En er komt nog een Dj! Dit is puur fun. Dus wees kalm.” Zei de wachtmeester. Hij wist wel beter. Die Dj zou dood gaan en terwijl de kalmte bewaren. Maar die vuurpijlen waren verkeerd. De Kapitein had het nog gezegd, de rode vuurpijlen waren op. Deze symboliseerden nood. De witte stressstituatie’s. Nu zaten ze hier mooi met die witte. PFFFIIIIIIIEEET! Dara raakte toch nog in paniek. Haar ticket lag in haar kajuit! Ze stapte weg. Ze begon te rennen. Het schip begon nog meer te hellen. Ze kwam in de D-Centrale. Het water kwam lag verschillende gangen binnen. Een balkon werd weggespoeld door een sterke stroom. Het water kwam al snel aan haar voeten. Ze raakte in paniek. Wat nu. Ze renden in het water naar Liftenhal. Deze was helemaal aan het onderstromen. Wat? Nee… Ze renden terug. De koepel brokkelde af. Ze stapte achteruit. Ze stond bijna in de gang toen opeens het goud helemaal wegspoelden en een matige stroom door de koepel spoelde. Het water steeg indrukwekkend. Ze rende weg langs de portretten. Waarheen? Owja, de gangen daar links en dan rechts. Ze rende en rende maar. Ze kwam buiten. De boot was wel degelijk aan het zinken. Het water bereikte de hekkens al en overspoelden het dek. Ze moest naar stuurboord, en hier weg! De boten waren weg. Ze zag ze daar in de verte varen. Die Antwoord speelde ninja. Niemand luisterde en dara raakte in paniek. De mensen struikelde over alles. Het water bereikte haar benen. Ze rende. Ze zag een trap naar een hoger gelegen
Dek. Ze rende die op. Ze kwam uit op het bankendek. Ze rende die af. Mensen liepen mee met de dood in hun ogen. PFIIIIEEEET! En kort daarop een grote SLUUUURP. Neuroman stond aan boor zijn vest af te likken. Hij was nors. “Neurie!” riep dara en ze rende nog harder en sprong op neuroman die totaal verast op de grond lag met zijn vrouw er boven op. Ze kusten elkaar vurig. “Kom! We moeten naar stuurboord. Hier komen we in het water terecht. En waarom likte je je vest af?” vroeg Dara. Neuroman krabbelde zich recht. “Ik was in slaap gevallen enja… je weet wel he.” Zei hij verlegen. “Kwijlking van me. We moeten hier nu wel weg.” Zei ze. Ze renden weer een trap op en renden zo langs de brug naar stuurboord. Daar was er nog een boot of drie. “Vlug! Dara jij kunt er in.” Zei hij. Ze wachten in de rij toen opeen. SLUUUUUUUUURRRPPP. Iedereen keek Neuroman aan. “Eey! Ik was dat niet!” riep hij. De wachtmeester wist wat er gebeurde. De glazenbodem was gebroken. Alles zou nu snel gebeuren. “Elke vrouw hier nu in de roeiboot! Snel!” Riep hij. De matrozen pakte zonder kijken naar de tickets de vrouwen en kinderen op. Dara werd ook mee genomen. “Sneller! Straks kunnen we niet meer weg!” riep de wachtmeester. De boot begon snel nog meer te hellen. KREEEKT. Gevolgd op een. AAAAH. “Ik ben koning! Laat me door!” riep neuroman opeens. “en ik ben god” hoorde hij. “Jajaja, goed voor jou.” Zei de 2de officier. De officier nam nog meer vrouwen en zette ze in de roeiboot. De wachtmeester sprak de officier aan. “er was hier wel degelijk een koning aan boord sir. Alleen wou hij anoniem hier zijn.” De officier keek naar neuroman. “Jij daar! Ookal staat god hier, ik laat alleen vrouwen en kinderen toe. Je vrouw regeert wel!” riep hij. Neuroman keek geschokt. De boot begon opmerkelijk te hellen. Sommige oudjes vielen neer tegen de muren. “Snel! Vieren!! De boot zinkt!!! Een, twee, drie en vieren maar!” beval de 2de officier. Kkrekekkrkke. De touwen spanden. Oh nee. Zouden die ookal versleten zijn? Hij moest zich vast houden een het hekken. AAAAH. De touwen waren losgeschoten en de roeiboot viel in zee. Neuroman keek geschokt. Het water spatte beneden op en mensen gilden. De boot helde bijna helemaal verticaal. Hij moest zich scherp stellen. Mensen vielen op de muur. Dara was gevallen en hij moest er achteraan. Hij trok zich omhoog. De boot begon te zinken. Neee! Mensen vielen neer en gilden. Het water spatte zelf tot over het dek. Mensen spoelden weg door de stroming. KREEEKUKR. Deuren werden open gesprongen door de druk van het water. De boot zonk verbazen snel. Neuroman zag het water dichter en dichter komen. Aaah… daar ging weer iemand. De wachtmeester hing naast hem. “Lang leve de koning” schreeuwde hij terwijl hij zich liet vallen. Het was torpedo7. Neuroman geschokt van wat hij allemaal zag keek naar het water dat wel heel dicht bij kwam. KREUK, daar ging een raam. AAAH! Neuroman werd in het water gezogen. Hij zwom en zwom maar. Hij zag het oppervlakte. Maar het was ver. Hij zwom en zwom. Zijn spieren deden pijn. Zijn adem stikte in zijn keel. Hij zwom en zwom. WAAAAh! Hij was boven geraakt. Hij ademende diep in en uit. Velen mensen schreeuwden. Iedereen zwom door elkaar. Neuroman zwom naar een bank dat er dreef. Hij zwom langs een lijk van torpedo7. Hij zwom rap verder en kwam eindelijk aan zijn bank. De bank was al ingenomen. “Komaan! Laat me er op!” fluisterde hij bijna. Hij was moe. Degene op de bank was The Socialist. Hij kuchte en kuchte. “Sorry, ik moet ook leven.” Neuroman vervloekte zich. Hij zwom door. Hij raakte uitgeput. Hij zwom trager en trager. Het werd koud. De wolken dreven zacht voorbij. Sommige mensen klampte zich aan voorwerpen en mensen. Sommige stierven. “Waar blijven die boten?” vroeg Sugarfree die aan een ton lag. Een lichtpuntje was te zien aan de horizon. Maar dat was het. Het water was koud. Een stilte begon over de vlakte. Hier en daar nog een geluid van iemand die in het water viel en verdronk. Neuroman plonsde vermoeid naar de bank waar een bevroren The Socialist op lag. Hij legde zich simpel op het lijk. Het lag hard. Hij keek naar de wolken. Om zich warm te houden plonsde hij met zijn zware benen in het water. De bank dreef zo wat voorruit. Er was geen geschreeuw meer. Alleen een eindeloze stilte die over het water dreef… de verte in… Neuroman lag daar maar… Hij voelde zijn benen niet meer. De boten kwamen maar niet. Het lichtpuntje werd groter en groter. De horizon werd bijna verlicht door het puntje. Een lijk dobberde tegen hem aan. Het was een onbekend iemand. Zijn ogen waren ten hemel opgericht. Het licht puntje kwam dichter en dichter. Het deed zijn ogen leven, zijn hart kloppen en zijn bloed stromen. Hij zweemde weg.
Dara was meegenomen door de reddingsboten en neuroman werd later opgepikt met 5 andere drenkelingen. Hij heeft deze ramp overleeft met kwelling en depripillen.
Cartoon
Auteur: lindapinda86
RECLAME: Nieuw abonnement bij een telefoon
Verantwoordelijk: Yogisla Alvarez
NU: Een gratis abonnement met SMS bij een telefoon die u koopt bij PhoneShop, Walk of Fame 11 Kronenburg!
TI writershop
The Imperialist
Iedereen wil wel een centje bijverdienen op alle mogelijke manieren. Artikelen schrijven is een één ding dat toch mooi opbrengt, maar niet voor iedereen. Je kunt niet je eigen weg in schrijven? Het is tijdverspillend? Wel nu de oplossing! TI writershop maakt artikelen voor u die ze goedkoop aanbieden zodat jij ze voor 400 ISH kunt aanbieden bij TMC! Pure winst en super makkelijk.
Het is niet alleen winstgevend voor TI writershop en voor u, maar TMC heeft er ook baat bij! Er zullen veel meer interessante artikelen in staan omdat iedereen super veel artikelrechten zal kopen en die zal indienen. En ook, wil je een verhaal vertellen van de oorlog die je meemaakte of voerde? Wil je een mooi speech voor je partij? Bij TI writershop kun je altijd terecht en dat voor zeer lage prijzen en veel winst!
Je kunt TI writershop altijd bereiken via: kvc1945@hotmail.com of op de chat. Meer informatie over prijzen?
http://www.wix.com/nimovie/TI-writershop
TI writershop, dat is zeer lage prijzen en veel winst!
Cyberië in rouw
The Imperialist
“Dames en heren, we vliegen nu boven de Federatie na deze wel heel spannende wedstrijd! De finale is na een hele tijd 0-0 gebleven, maar Spanje heeft gescoord en heeft uiteindelijk ook gewonnen! We vliegen nu in een helikopter boven jullie hoofden en zenden live uit op TMC radio! We naderen Virtua dames en heren, we gaan even kijken hoe het daar zit. TUUUT”.
Dit zei de radio terwijl ik in de oldtimer zat die naar Sausijsshop ging. Ik ging lekker eten. Ik naderde Victory Road. “Beste luisteraars, we zijn weer terug! We vliegen boven Virtua en daar gaat het leven zijn normale gangetje. Ze trekken zich niks van het verlies van Nederland aan! Hier en daar een Spanjaard die zit te zuipen, ze zijn gevoelloos! Nu gaan we even kijken naar Cyberië, hopelijk is daar wat emotie op te pakken. We zijn zo weer terug. TUUT”, galmde de radio.
Ik parkeerde en stapte uit. Ik ging de shop binnen. Precies de Mac Donalds, maar dan alles vol met worsten. Een dikke vrouw stond bezweet frieten te bakken. “Das echt Belgisch meneer”, zei ze. “Natuurlijk!”, zei ik. Ik ging zitten en de radio van de shop vertelde: “Welkom terug! Ja, we vliegen boven Eurodam waar iedereen is samen gekomen. Jaja, we beginnen lager te vliegen. Je moet dit zien! Heel het volk ligt te wenen op de straat! De vrouwen hun mascara is helemaal uitgelopen, en de Spanjaarden worden helemaal afgeklopt! En de vlaggetjes zijn aan het verzuipen in de zee van tranen, beste luisteraars! Het scherm wordt helemaal weggespoeld en tegen het parlement gekwakt. Ondertussen zijn de riolen aan het onderlopen en is de brandweer, die ook aan het wenen is, zandzakjes aan het plaatsen voor het parlement terwijl hele huizen vol water staan! Er liggen wel 1000 vlagjes doorweekt in het traanvocht. Pillenwinkels zijn leeggehaald oftewel geplunderd om te slikken, luisteraars! Het is hier niet te doen! De mensen bleiten vollebak en therapeuten zwemmen de mensen te hulp. Dames en heren, dit is een ramp, voor de Cyberiërs is dat niet een ramp, maar de verloren match wel! Foto’s van Spanjaarden worden geprint en uitgedeeld om verscheurd te worden! We zullen even proberen wat lager te geraken, maar er komt waarschijnlijk een vloedgolfje richting Ibisha en Digitalië. MOET JE DIT ZIEN! Een gans huis wordt meegespoeld door de tranen …”.
Huh? Dit is niet normaal, dacht ik bij me zelf. Mijn gsm ging af. “The Impleralist? Je moet komen! Het is neuroman“, en de lijn werd afgesloten. Ik stopte mijn bieper terug en propte een bommaworst in mijn mond en rende weg. Hup, auto in en starten. Hup naar het paleis!
“Twee huizen zijn al meegespoeld luisteraars, en verschillende straten zijn beschadigd! Er zijn zoal een 20 personen meegespoeld tot zelf in het riool! De Cyberische President is niet te vinden, en hopelijk is die ook mee… euh.. wordt die teruggevonden! Het scherm is ondertussen helemaal gezonken en verschillende goederen komen boven drijven. He, moet je dat zien! Een ganse erotische uitrusting! Kun we dat even oppikken? Het zal nu toch wel gewassen zijn niet? Owja, we zijn on. Sorry beste luisteraars, het is een echte ramp! Je moet dit echt zien…
Noot van de schrijver: ik reageer overdreven op jullie overdreven reactie van de verloren wedstrijd in de finale van het WK. Nederland, wees trots, jullie zijn 2de!
Wat een drama
axedry
Wat een drama, op het moment van schrijven is het 20 uur na de verloren finale van Nederland tegen de Spanjaarden. Of bedoelde ik de Cyberische politiek, want ook daar schort het nodig aan. Laat ik beide stukken uiteenzetten.
Het begon allemaal op een mooie zondagmiddag, om 12.00 zat ik achter de buis. Genoeg eten en drinken om 2 dagen lang te feesten, het moest gebeuren: Nederland zou wereldkampioen worden. We begonnen met wat slap gezever van Jack van Gelder en kornuiten waarna we Tour de France begonnen te kijken. Robert Geesink lied zich goed zien, net als Koos Moerenhout. De eerste Nederlandse succesjes waren al te zien.
Daarna in 1x door naar de finale. Al na 5 minuten hadden we 2-0 achter kunnen staan. Door goed werk van de keeper bleven we leven. De heer De Jong probeerde een Louis van Gaaltje met zijn karateschop en Robben miste nog 2 enorme kansen. Daarna krijgen we een hoop gestuntel van de scheidsrechter, de heer Webb, waarvan overduidelijk te zien is dat zijn favoriete vakantieland Spanje is. En we eindigen 116 speelminuten laten in mineur. De Suarez van Spanje, de heer Iniesta, scoort, nadat hij al een keer of 50 om gele en rode kaarten had gevraagd.
Heel Nederland en Catalonië huilen om de winst van Spanje. Er is ook goed nieuws, het Cyberische elftal staat aan kop na de wedstrijden tegen Virtua en Digitalië gewonnen te hebben. Een klein beetje goed gevoel wat we wel hadden kunnen gebruiken komt alsnog na het goede nieuws over het Cyberische elftal.
Om 11:03 op 12-07-2010 kondigt President The Socialist 3 dagen van nationale rouw af, en het parlement dient alleen de belangrijkste taken uit te voeren. Nu komt het hele probleem van deze ronde: deed het Parlement/regering dan wel iets deze ronde? Het simpele antwoord daarop is nee.
Het parlement loopt nu al anderhalve week te bedenken hoe men Ibisha kan kopen. De MvO is bezig met het probleempje met de diploma’s, maar vergeet extra scholen aan te trekken. Tot nu toe is er 1 school die nog niet eens alle cursussen aanbiedt. Er waren 7 wachtende waarvan er na 1,5 week al wel 3 hun diploma gehaald hebben!
De Minister van Justitie had beter in Virtua kunnen blijven want de beste man heeft tot nu toe al 66.6% van de rechtszaken tegen zichzelf of 1 van zijn werknemers zien starten. Daarnaast hebben we nog de Minister van Financiën, op hem heb ik al 2 rondes lang geen op- of aanmerkingen deze is dan ook 1 van de weinigen die wel functioneert.
De President loopt, zoals reeds eerder vermeld, nog steeds Ibisha binnen te halen voor zijn alter ego. Want onze President is hoofdverantwoordelijk dat dit spe ook een Spaanse versie heeft en hij spreekt dit ook vloeiend. Even erbij vermelden dat zijn echte naam Ramsess is, en dat er ook een account is met die naam. 1+1=2? Bij mij wel.
Dan hebben we alleen het Parlement nog over. Ooit schreef Lodewijk XVI de dag voor de Franse Revolutie in zijn dagboek “Rien”, wat “niets” betekent. Dit lijkt mij de beste omschrijving van het parlement. Ze voeren niks uit, trekken alleen maar geld uit de staatskas. Als de president een beetje lef heeft, zorgt hij dat niemand zijn loon krijgt die in het parlement zit, want zo belonen we niets doen.
Wat zou het verliezen van de finale voor de wereldbeker voor gevolgen hebben op onze Spaanstalige spelers? Kunnen deze rustig over straat, of worden ze nog sneller neergeschoten dan de onbekende Digitaliaan? We zullen het gaan zien, ik ga verder met slapen, want hier gebeurt toch niks.
Noot van de redactie: er kan geenszins bevestigd worden dat de twee alter ego’s daadwerkelijk aan elkaar gekoppeld zijn.
Digitaliaanse soldaat in de Eastern War
The imperialist
“Den oorlog is nog maar juist begonnen, of Monapoli verliest zijn haven! De Digitaliaanse Rijks Marine kreunt onder de bom aanslagen en heel de landmacht staat op uitmoorden! Cyberië bereidt zich voor terwijl Digitalië ingemaakt word door de hoogtechnologische bommen van de Japanners. Terwijl President Troel onderhandelingen aangaat, stelt de Koning al zijn troepen in gereedheid.”
Dagboek Korperaal Jones Depron (Digitaliaanse Krijgsmacht, Regiment n°2, derde Peloton)
Dag 1
Zie mij hier nu staan, loopgraven graven ergens midden in onze stad. De officieren schreeuwen dat we harder moeten werken voor de Japie’s komen. Het was erg om jou weg zien te rijden, o schat. Terwijl ik marcheerde voor de eer van ons land, reed jij voorbij in een taxi met ons kind. Kort daarna zag ik de Koning inspecties doen. We moeten altijd in volle uitrusting klaarstaan. Aan onze schuine riem hangt een revolver en sommigen hebben zelf trekkoortbommen. We zijn een primitief leger tegenover het hoogtechnologische Japanse leger. En maar graven terwijl ik, als eenvoudige korporaal, aan jou denk. We zijn zo verloren…
Dag 2
De loopgraaf is af. Iedereen krijg extra munitie. Er zijn een paar pelotons bijgevoegd. Toen ik je eerste sms kreeg tijdens het ontbijt, rolde er een traan, maar toch als soldaat mag ik niet, en moet ik trachten te strijden voor land en koning. We zagen een hele hoop vliegtuigen de haven bombarderen. We hoorden het geschreeuw vanuit de schepen en de ontploffingen zagen we over de borstwering van de loopgraaf. Zelf de koning, die op de heuvel in een pantsertank was, liet het hoofd hangen. De eerste ontploffingen op de stad zijn gebeurd terwijl we aten. De spanning neemt toe, de oosterse oorlog is begonnen schat, maar dan zonder jou.
Dag 3
Het word alleen maar erger. Verscheidene vrienden zijn gesneuveld van ons. Jonke en Donke zijn gewoonweg ontploft naast mij tijdens een bommendropping. Ik heb nog nooit zulke dingen gezien. Heel de loopgraaf is nu een halve sloot. Het water steeg sinds dat de Japie’s de dijk hebben blootgelegd. Rond 4 uur, luidde de alarmbel. “Opstaan vlug! Aanval afweren, Jones geef het bevel de bommen te goeien! Check alle munitie! ALARM! JAPIE’S IN AANVAL!”.
Ik hield de bom vast aan het touwtje, gaf het bevel om aan het touw te trekken en gooide het zo ver mogelijk. Heel de loopgraaf werd gebombardeerd. Ons munitiedepot werd geraakt. Verscheidene officieren werden opgeblazen. De bommen van ons ontploften. We wisten niet hoeveel er dood waren van hun. “LAAD DE REVOLVERS!” schreeuwde de kolonel. Het ergste waren de bommen die landden en niet ontploften. Je dacht dat je veilig was maar je hoorde een gepiep. En dan BOEM. Charlie is zo gestorven. Ik had mijn revolver geladen, en wachtte af. Een aanval kwam niet meer. Het was ondertussen 7 uur.
Verscheidene vliegtuigen wierpen hun bommen af en doodden zo nog een paar makkers. Ik was vol met organen en bloed. Het kleefde. 8 uur, de foers komen wat blikjes brengen, maar nu wat ik gezien had, had ik echt geen honger meer. 9 uur, het begint stilaan donker te worden. Ik lig nog altijd op dezelfde positie. De stilte is vreselijk en eng. In de verte zijn er bomgeluiden, die altijd op mij konden vallen. Er was bijna niemand meer in de loopgraaf. Hier en daar een soldaat of een gewonde die lag te rotten en te sterven. Maar toch beet ik door, zodat jij en ons kind gelukkig zullen zijn in de toekomst. Ik denk aan je.
Dag 4
Ik werd wakker, en at direct de blikjes leeg. Het water is roodbruin en vol lijken. De stank is vreselijk. Er kwamen een paar pelotons bij die ons aanvulden. Er ging een mist van damp van de lijken. De onderofficieren moesten door darmen en hersenkwabben stappen. Ik moest, als korporaal, verplaats worden. In onze loopgraven waren hier en daar bunkertjes voor de gewonden en ik moest die gaan beschermen. Na waden door het bloedwater kwam ik bij mijn bunkertje aan. Een gewonde, zijn hoofd lag open aan zijn rechteroor. Zijn hersenen puilden eruit en de man schreeuwde. De hospik probeerde met een doek de hersenen er in te proppen. Ik geef toe, ik heb gebraakt. Het water was toch al vuil. Ik stond dan maar op wacht.
Een nieuwe bombardement startte. Alles werd omhooggeworpen. Schat, dat zou je nooit willen meemaken! Het water werd omhooggesmeten en al die lijken zwierden mee omhoog. Een stem hoorde ik in de verte roepen. Ik hoorde het niet goed. Ik hield mijn revolver stevig vast en dacht alleen aan jou, mijn hartendouw. Ik hoorde een fluitje, een aanvalssignaal! Tussen de bommen door, schreeuwde ik: “Voor de eer van ons land en de Koning! Voorwaarts!”. De soldaten die bij mij waren, zo’n tiental, gingen samen met mij over de borstwering. We schreeuwden terwijl de bommen rond ons vlogen. BOEM, een dode links van mij. Hij valt, nooit omkijken dacht ik. Ver naast ons liep een groter peloton met vlaggen voorop. Ze zongen, ze zongen al strijdend, ze gingen al zingend ten onder…
Dag 5
Schat, ik ben geraakt tijdens de aanval. In deze smerige “loopgraaf”, ofja beerput, zal ik sterven. Heel mijn buik ligt open, en ik schrijf dit met mijn laatste krachten. Heel de loopgraaf ligt vol urine en uitwerpselen. Het is niet te doen om zo dood te gaan, toch ik hou van je, en bescherm Lisa, ons kindje! Ze moet opgroeien in een Japie’s vrij land!
P.S. ik hou van jou
Lisa is opgegroeid bij haar moeder en leeft nog altijd. De Eastern War was een van de vreselijkste in heel de Federale geschiedenis.
Daar gaat mijn diploma…
Naamloze
Er is een verandering in beleid omtrent educatie, diploma’s, net als criminele statussen lopen die nu in de loop van de tijd af. Nu kan ik leven met het feit dat ik enkele tijden geleden een van de grootste criminelen van Digitalië was en nu tijdens mijn pensioen als crimineel mijn reputatie langzaam afglijdt. Maar dat mijn, in het verleden op bijzondere manier behaalde, diploma’s nu over vier maanden verlopen en ik weer naar school moet, begint me toch te jeuken. Ik en in het algemeen wij Digitalianen zijn niet van die boekenwurmpjes. Desalniettemin verlopen mijn status symbolen nu dus wel. Betekent dat dat ik toch naar school moet? Betekent dat misschien dan ook, in deze trant geheel terecht, dat handels statussen in de loop van de tijd ook gaan verlopen tot een mogelijk nul punt?
Elkaar helpen bestaat nog!
Frederik Alvarez
Ja, we helpen elkaar nog!
Samen staan we sterk, is een vaak gebruikte slogan voor allerlei organisaties, verenigingen, bedrijven, spellen, personen en al het andere dat een slogan gebruikt. Én zelfs in Cyberië bestaat elkaar helpen nog. Hoe is dit te zien in de samenleving in Cyberië?
Dat zal worden toegelicht in dit artikel. Waar zullen we beginnen? Deze avond nog, Troel moest een vraag beantwoorden, zij kon dit niet goed in het Engels en toen de regel kwam dat de antwoorden voor de Miniconomy Stay Awake Contest in het Engels moesten worden beantwoord zag Troel Kathje het antwoord in het Engels posten. Netjes toch?
Maar er zijn nog veel meer voorbeelden. Spaans is volledig vertaald vorige rondes door gervasio, JohnBonachon, ElZorro, Chinta Kari, QuestionableCow, The Socialist om zo de Spaanse Gemeenschap in de Federatie te helpen. En natuurlijk ze kregen er iets voor, maar ze helpen elkaar wel. En dat Riemer_1990 nu Ibisha Island wil verkopen, wil toch ook wel wat zeggen.
Het is ook opvallend hoe vaak niet-assistants vragen beantwoorden van handelaars, normaal zou je zeggen daar is een Assistant voor, maar we helpen elkaar nog!
Er zijn nog veel meer voorbeelden, maar dan blijf ik uren bezig. Een pluim voor iedere handelaar!
Torpedo 7
Zoekertje
Gezocht:
Beste lezers van de TMC,
Ik had al enkele handelsperiodes geleden een oproep gedaan achter de vraag of er mensen waren die interesse zouden hebben
om een scenario te schrijven. Hier nogmaals mijn oproep. Ik zoek mensen om een opdracht te verzinnen en deze naar me toe te sturen
(only-free-things@hotmail.com). De opdrachten mogen moeilijk, grappig, leuk, om-je-dood-te-lachen zijn. Het is een deel van een super tof
evenement dat waarschijnlijk eind deze vakantie of erna zal terug komen en iedereen krijgt de kans om deel te nemen.
Alvast Bedankt !
Torpedo 7
Rockefeller, 1865
Auteur: Frederik Alvarez
“De Digitalianen komen!” werd er luidkeels geroepen door een poortwachter van Eurodam. Onee, dan had het CBI echt gelijk. En ik waarschuwde meteen Andrews dat hij weg moest gaan, maar het was al te laat, ik hoorde een aantal schoten en even later hoorde ik iemand roepen:”Andrews van Rockefeller & Andrews is neergeschoten. Gelieve Rockefeller te waarschuwen.”
Ik ben daarop op een paard gesprongen en naar Zwollar gereden, maar onderweg merkte ik dat ik achtervolgd werd. Ik draaide om en zag de koning zelf met een pistool klaar staan. “U heeft te veel invloed in de economie, dat willen wij niet.”
“Rockefeller has been shot!” werd er in de kranten vermeld de volgende morgen. Mijn bedrijf was niet meer, en de economie zakte in. Tot dat iemand anders kwam, namelijk ….
Nee, dat is een ander verhaal.
Volgende editie: Een nieuw verhaal, maar dan in deze tijd.
Voor meer informatie over de echte John D. Rockefeller verwijs ik u door naar wikipedia. Alles wat hier staat is gebaseerd op werkelijkheid maar vertaald naar “Miniconomy-Taal”. Ik, Frederik Alvarez, ben de bedenker van de verhaallijn en zou het op prijs stellen als niet iemand anders ook volgende week een vervolg probeert te bedenken. Maar ideeën zijn altijd welkom.
Zoek de 10 verschillen
Auteur: The Minic
Gezocht : Ondertekeningsnaam
Auteur: Torpedo 7
Hallo beste lezers,
Ik zal het maar even kort houden: Ik zoek een ondertekeningsnaam, een naam waarmee ik dingen in het “echt” zou kunnen ondertekenen zoals een foto. Dit zal dan niet mijn echte volledige voornaam zijn. Maar wat afgeleid daar van, variaties of iets anders dus wel.
Alle inzendingen zijn welkom en je mag alles gebruiken wat je al dan niet van me weet, maar je mag ook een blik werpen op mijn profiel dat kan functioneren als inspiratiebron. Stuur gewoon je ideeën naar the miniconomist.
Alvast bedankt,
Torpedo 7
Raadseltjes
Auteur: Torpedo 7
Einstein schreef dit raadsel aan het einde van de 19° eeuw. Er zijn vijf huizen in vijf verschillende kleuren. In elk huis woont een persoon van een andere nationaliteit.
De vijf eigenaars drinken ieder andere dranken, roken ieder andere sigaretten en hebben ieder een ander soort huisdier. De vraag is : wie is eigenaar van de vis? Wat weten we ?
-De Engelsman woont in het rode huis.
-De Zweed heeft honden.
-De Deen drinkt thee.
-Het groene huis staat links van het witte huis.
-De eigenaar van het groene huis drinkt koffie.
-De persoon die Pall Mall rookt, heeft vogels.
-De eigenaar van het gele huis rookt Dunhill.
-De man die in het middelste huis woont, drinkt melk
-De Noor woont in het eerste huis.
-De man die Lucky Strike rookt, is de gebuur van degene die katten heeft.
-De eigenaar van de paarden woont naast de Dunhill-roker.
-De man die Stuyvesant rookt, drinkt bier.
-De Duitser rookt Caballero.
-De Noor woont vlak naast het blauwe huis.
-De man die Lucky Strike rookt, heeft een gebuur die water drinkt.
Is het in IJsland verboden dat een man met de zus van zijn weduwe trouwt?
Het huppelt in het bos en heeft een machinegeweer, wat is het?
Wat is de vrouwelijke vorm van komkommer?
In Cyberie zijn 25 grote straten. In elke straat staan er 50 huizen met in elk huis 3 kamers. In elke kamer zijn er 2 dochters. Bij elke dochter zitten twee jongens. Hoeveel jongens zijn er in Cyberie?
Nonkel Bob
Door: Alecto
Vrolijke, vrolijke vrienden
Vrolijke vrienden, dat zijn wij.
Vrolijke, vrolijke vrienden
Vrolijke vrienden, dat zijn wij.
Als wij samen gaan handelen
in Digitalië of in Cyberië
dan klinkt het wel duizend keren
vrolijke vrienden, dat zijn wij.
Vrolijke, vrolijke vrienden
Vrolijke vrienden, dat zijn wij.
Vrolijke, vrolijke vrienden
Vrolijke vrienden, dat zijn wij.
‘s Morgens komen de toeristen ons wekken
en dan zingen de zelfstandigen blij
Dan is ‘t tijd dat wij gaan trekken
de Zwollarse dennen, bos of hei.
Vrolijke, vrolijke vrienden
Vrolijke vrienden, dat zijn wij.
Vrolijke, vrolijke vrienden
Vrolijke vrienden, dat zijn wij.
Twee of drie die koken ‘t eten
brengen lekk’re dingen mee.
Dat is iets dat wij wel weten,
wie op handelt eet voor twee!
Vrolijke, vrolijke vrienden
Vrolijke vrienden, dat zijn wij.
Vrolijke, vrolijke vrienden
Vrolijke vrienden, dat zijn wij.
En gaat stil de avond komen,
zingen, dansen wij bij ‘t vuur.
Tot wij in ons tent gaan dromen
en de vulkaan uitbarst in het late, late uur!
Vrolijke, vrolijke vrienden
Vrolijke vrienden, dat zijn wij.
Vrolijke, vrolijke vrienden
Vrolijke vrienden, dat zijn wij.